Blog > Komentarze do wpisu

Dziewczyna z pociągu

Paula Hawkins DZIEWCZYNA Z POCIĄGU
Świat Książki, Warszawa 2016

Wcale się nie dziwię, że ta książka już rok po wydaniu została zekranizowana. Jest świetna - duszny, gęsty thriller rozgrywający się w rzeczywistości oraz w umyśle głównej bohaterki.

Słyszałam zarzut, że akcja za wolno się rozkręca. Ależ! Akcja jest celowo spowolniona na początku jak umysł i reakcje alkoholika, którym jest Rachel. A przyspiesza, gdy bohaterka usiłuje wytrzeźwieć i przypomnieć sobie, czy widziała zamordowaną w dniu zbrodni.

Ta książka pokazuje, że ludzie żyją iluzjami na temat swój i bliźnich, że nie przejmują rzeczywistości takiej jaka ona jest. Wygodniej ukryć się za kłamstwem.
Książka jest jeszcze o tym, że niewiele wiemy o ludziach, nawet bliskich: (...) no wiesz, myślisz, że kogoś znasz, a tymczasem..." (s. 231). No tak, nie da się zaprzeczyć.

Bohaterka mówi gdzieś na początku: "Piękne słońce, bezchmurne niebo, nikogo do zabawy, nic do roboty. Takie życie, życie, którym teraz żyję, jest trudniejsze latem, kiedy wszędzie jest tyle światła (...), kiedy wszyscy wychodzą z domu, kiedy są rażąco, wprost agresywnie szczęśliwi. To męczy i jeśli się do nich nie przyłączysz, czujesz się podle" (s.13). A jednak ciąg dalszy udowadnia, że to co widzimy albo nam się wydaje nie musi mieć związku z normalnością albo szczęściem. I nic takiego jak normalność nie istnieje.

Nie widziałam filmu, a bardzo chcę zobaczyć.



sobota, 17 grudnia 2016, lala.lu
TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu:
Komentarze
2016/12/17 23:42:13
Wydaję mi się, że obecny rząd też nieogarnia rzeczywistości....
zBLOGowani.pl